RedPawAmp: darmowy symulator wzmacniacza Friedman IR-X

My, Darwin’s Cat, zbieramy nasze ulubione brzmienia gitarowe. Butikowe brzmienie Friedmana jest jednym z nich. Trafiło na wiele naszych nagrań studyjnych. Bardzo liczymy, że znajdzie swoje miejsce także w Państwa nagraniach i że poznają i pokochają Państwo brzmienie Friedmana BE-100.

Celowo poświęciliśmy RedPawAmp jednemu ulubionemu wzmacniaczowi. Nie lubimy, kiedy dziesiątki modeli i nieskończony wybór opcji odciągają od grania. Dlatego dopracowaliśmy brzmienie, na którym sami lubimy grać, i dodaliśmy reverb, delay i symulator kolumny (IR), żeby dało się go używać bez dodatkowych wtyczek i dopasować do Państwa utworu. Ulubione brzmienie i nic zbędnego.

Często mówi się, że Friedman to „Marshall na sterydach”, i naszym zdaniem dokładnie tak jest.

Friedman to amerykańska marka gitarowych wzmacniaczy lampowych, założona przez konstruktora Dave’a Friedmana. Przez lata zajmował się sprzętem Eddiego Van Halena, Steve’a Stevensa i Jerry’ego Cantrella. Naprawy, ustawianie, modyfikacje na zamówienie. Swoje ogromne doświadczenie ze współpracy z artystami na prawdziwych scenach Friedman przelał we własną linię wzmacniaczy.

Jako punkt wyjścia Friedman wziął układ Marshalla i dostroił go do własnego gustu. Wzmacniacz brzmi jeszcze bardziej marshallowo niż oryginalny Marshall i znacznie bardziej przewidywalnie reaguje na gałki. Daje więcej gainu przy mniejszym szumie. Daje lepszą selektywność. Naszym skromnym zdaniem jego brzmienie łatwiej siada w miksie bez dalszej obróbki i właśnie za to cenimy ten cud inżynierskiej myśli i doświadczenia.

Friedman Amplification to bardzo mała prywatna firma: Dave sam projektuje wzmacniacze, osobiście sprawdza, jak brzmią, i podpisuje gotowe egzemplarze. Montuje je Boutique Amps Distribution.

Sam Dave Friedman mówi, że IR-X to pełnoprawny lampowy preamp w formie pedału. W środku pracują dwie lampy 12AX7, i to przy pełnym wysokim napięciu. W gruncie rzeczy to fizyczny układ preampu BE-100.

RedPawAmp to darmowy symulator właśnie tego urządzenia, sprofilowanego w NAM. Więcej o samym IR-X w naszej recenzji Friedmana IR-X.

Kanał 1: Clean / Crunch. Brytyjskie brzmienie w duchu Marshalla Plexi: od czystego, jasnego i przejrzystego tonu po ciepły, szorstki crunch. Otwarte, dynamiczne, czułe na atak kostki. Pasuje do bluesa, klasycznego rocka i lżejszego hard rocka. To kanał plexi BE-100; od wersji firmware 2.0 IR-X ma w nim osobny tryb Plexi, jeszcze bliższy oryginałowi. Trzypozycyjny przełącznik Bright steruje jasnością brzmienia i w razie potrzeby wysuwa gitarę na pierwszy plan w gęstym miksie.

Kanał 2: Overdrive / High Gain. Przester Friedmana BE, tego słynnego Brown Eye: gęste, nasycone, agresywne brytyjskie brzmienie z wyraźnym środkiem, dobrą selektywnością dźwięków i długim sustainem. Od hard rocka lat 80. po nowoczesny metal. Pozycja Tight sprawia, że dół jest bardziej zwarty i uderzający, co szczególnie pomaga przy nagrywaniu gitar rytmicznych, a Fat dodaje brzmieniu pełni, wagi i tego właśnie uderzenia w klatę.

Turbo / Boost to dodatkowy tryb każdego kanału. Gain Boost dodaje przesteru, nasycenia i sustainu, a Volume Boost daje osobny poziom głośności, na przykład żeby wyciągnąć solówkę w miksie. Na drugim kanale boost IR-X daje strukturę gainu jeszcze cięższego trybu HBE, Hairy Brown Eye. Dwa kanały z włączonym lub wyłączonym Turbo dają cztery podstawowe brzmienia.

Do profilowania użyliśmy NAM A2, najnowszej generacji sieci neuronowych Neural Amp Modeler. Sprofilowaliśmy nasz własny egzemplarz Friedmana IR-X na profesjonalnym sprzęcie: sygnał wychodzi z interfejsu audio Focusrite Clarett+ 4Pre, przez Radial JCR Studio Reamper trafia na wejście IR-X i z jego wyjścia wraca do tego samego Clarett+. Bass, Middle i Treble przez cały czas stoją pośrodku, na godzinie 12, a wbudowana w IR-X emulacja końcówki mocy jest włączona: stąd PowerAmp w nazwie paczki.

Gałkę Gain sprofilowaliśmy w dziewięciu położeniach: na godzinie 9, 10, 11 i 12, a potem 1, 2, 3, 4 i 5. Na godzinie 7 i 8 gra model z godziny 9. Gałka DRIVE przełącza między modelami albo płynnie miesza sąsiednie.

Sprofilowaliśmy tryby Bright, Tight i Fat, każdy z włączonym i wyłączonym trybem Boost.

Łącznie 54 modele pierwszego kanału i 32 drugiego. Każdą sieć neuronową trenowaliśmy przez 1000 epok. Błąd ESR wynosi od 0,0008 do 0,006 na pierwszym kanale i od 0,003 do 0,012 na drugim. Krzywa uczenia każdego modelu jest na stronie paczki Friedman IR-X.

Tuner: wbudowany tuner gitarowy.

Noise Gate: uczący się gate do tłumienia szumów toru gitarowego.

Peak Limiter: ochronny limiter szczytowy, który zabezpiecza wyjście przed nagłymi szczytami sygnału.

EQ: korekcja barwy BASS, MIDDLE, TREBLE pochodzi z samego urządzenia: zmierzyliśmy jej krzywe. Filtry HPF i LPF dodaliśmy od siebie, do kontroli dolnej i górnej granicy pasma.

Cabinet Simulator: symulator kolumny gitarowej oparty na odpowiedziach impulsowych (IR). W zestawie są nasze własne impulsy ukochanej kolumny Orange PPC212V.

Mamy sześć typów pogłosu. Każdy ma własny charakter; gatunki poniżej to wskazówki, a nie ograniczenia.

Plate: gęsty, gładki pogłos w duchu klasycznych urządzeń studyjnych. Do rockowych gitar i solówek, którym potrzeba przestrzeni i wyrazistego ogona. To nasz domyślny reverb.

Ambience: krótka, dyskretna przestrzeń. Dobry punkt wyjścia do metalu i zwartych gitar rytmicznych, gdy trzeba dodać przestrzeni bez długich ogonów pogłosu.

Hall: przestronny pogłos sali koncertowej z długim ogonem. Do nastrojowego czystego brzmienia, ballad i przeciągłych solówek.

Spring: charakterystyczny pogłos sprężynowy starych wzmacniaczy gitarowych. Do vintage rocka, bluesa, rockabilly i surfu.

Plate, Ambience, Hall i Spring powinny w zupełności wystarczyć gitarze, ale dodaliśmy jeszcze dwa:

Room: naturalne wrażenie niewielkiego pokoju. Uniwersalny wybór do bluesa, rocka i czystego brzmienia, któremu przyda się trochę powietrza i żywej przestrzeni.

Modulated: pogłos z modulowanym ogonem, który tworzy miękką, zmienną przestrzeń. Do ambientu, rocka psychodelicznego i nastrojowych partii gitarowych.

Delay: echo zsynchronizowane z tempem. We wtyczce synchronizuje się z hostem (DAW), a w aplikacji standalone tempo można wystukać za pomocą Tap Tempo.

Undo / Redo pozwalają cofać zmiany i przywracać je z powrotem, więc można eksperymentować z brzmieniem bez obawy, że przepadnie udane ustawienie.

System A/B/C/D daje cztery niezależne zestawy ustawień do porównania. Każdy ma własną pełną historię zmian z Undo / Redo. Można przełączać się między nimi i w każdym cofać się o kolejne kroki, nie ruszając pozostałych.

Wersja standalone obsługuje sterowanie przez MIDI, więc wzmacniaczem można sterować z zewnętrznych kontrolerów.

RedPawAmp to także łazik marsjański. Zamiast zwykłego panelu wzmacniacza mają Państwo przed sobą kabinę łazika badawczego, który jeździ po powierzchni Marsa. Za przednią szybą rozciąga się trójwymiarowy świat, renderowany w czasie rzeczywistym za pomocą OpenGL. Prędkość łazika zależy od wybranego kanału i trybu Turbo: im bardziej agresywne brzmienie, tym szybsza jazda.

Po Marsie można jeździć za pomocą klawiatury lub myszy. A przy odrobinie szczęścia można po drodze spotkać najsłynniejsze łaziki marsjańskie.

Ekran pokładowej radiostacji pokazuje dźwięk w czasie rzeczywistym. Dostępnych jest pięć trybów wizualizacji: Spectrum, Wave, Shape, Envelope i Transfer, od widma i przebiegu sygnału po jego obwiednię i charakterystykę przejściową. Osobno warto wspomnieć o Shape: w czasie rzeczywistym widać dźwięk przed wzmacniaczem i za nim.

W aplikacji standalone RedPawAmp słucha wszystkich włączonych wejść MIDI na wszystkich szesnastu kanałach.

Kontroler, który liczy programy od zera, wysyła dla nich 0, 1, 2 i 3. W DAW automatyka zmienia biegi, przełącza TURBO i kręci gałkami.

RedPawAmp jest darmowy i taki zostanie. Jeśli się podoba: karma dla Kota

Friedman i IR-X to znaki towarowe ich właściciela. Nie jesteśmy z nim powiązani, a podajemy nazwę urządzenia wyłącznie po to, by powiedzieć, co sprofilowaliśmy.