FrostPawAmp: darmowy symulator wzmacniacza Two Notes ReVolt Guitar

My, Darwin’s Cat, kolekcjonujemy gitarowe wzmacniacze i preampy, które sami lubimy. Two Notes ReVolt Guitar też jest w tej kolekcji: sprofilowaliśmy nasz własny egzemplarz i jego brzmienie oddajemy za darmo.

Celowo poświęciliśmy FrostPawAmp jednemu urządzeniu. Nie lubimy, kiedy dziesiątki modeli i nieskończony wybór opcji odciągają od grania. Dlatego są tu trzy kanały ReVolta, a do nich reverb, delay i symulator kolumny (IR), żeby dało się grać bez dodatkowych wtyczek i dopasować brzmienie do utworu. Jedno urządzenie i nic zbędnego.

Two Notes Audio Engineering to francuska firma spod Montpellier. Założył ją Guillaume Pille: przede wszystkim gitarzysta grający metal, a dopiero potem doktor w dziedzinie elektroniki, optroniki i przetwarzania sygnałów. Pierwsze urządzenie wymyślił dla siebie: chciał nagrywać w domu własny wzmacniacz lampowy na pełnej głośności i nie znalazł niczego odpowiedniego. Tak w 2008 roku powstał Torpedo VB-101, cyfrowy load box z symulacją kolumny.

Od tego czasu Two Notes robi load boxy Torpedo i Captor, wirtualne kolumny DynIR i wtyczki gitarowe. Firma zatrudnia od dziesięciu do dziewiętnastu osób, a Pille wciąż jest jej dyrektorem generalnym. Jak to wszystko się zaczęło i kim jest Guillaume Pille, opowiadamy w naszym artykule o Two Notes.

ReVolt Guitar zastąpił lampowe preampy z serii Le Preamp: wszystko, co najlepsze z trzech gitarowych modeli Le Preamp, trafiło do jednego pudełka. Do sprzedaży wszedł 27 grudnia 2022 roku.

Tor sygnału ReVolta jest w pełni analogowy, a w środku pracuje jedna prawdziwa lampa 12AX7 przy napięciu 200 woltów. Kanały są trzy i każdy ma inny pierwowzór: American Clean wzorowano na Fenderze Bassman 100, British Crunch na Marshallu JMP Super Lead, a Modern Lead na Soldano SLO-100, tym samym z historii Mike’a Soldano. Wzmacniacze, które posłużyły za wzór, Pille ma we własnej kolekcji.

FrostPawAmp to darmowy symulator właśnie tego urządzenia, sprofilowanego w NAM.

Trzy biegi łazika to trzy kanały ReVolta.

CLEAN to American Clean, wzorowany na Fenderze Bassman 100. Czyste brzmienie, które przy wysokim gainie przechodzi w ciepłe nasycenie i dobrze przyjmuje efekty podłogowe. Ma dwie gałki barwy, BASS i TREBLE, tak jak sam kanał Clean.

CRUNCH to British Crunch, wzorowany na Marshallu JMP Super Lead. Brytyjski crunch w duchu Plexi: gęsty, z wyraźnym środkiem, od grubego, przytłumionego czystego brzmienia po gardłowy ryk. Trzy gałki barwy: BASS, MID i TREBLE.

HI-GAIN to Modern Lead, wzorowany na Soldano SLO-100. Zwarta odpowiedź, dużo harmonicznych, gęsty gain z długim sustainem: do hard rocka i metalu. Te same trzy gałki barwy.

W samym urządzeniu kanały Crunch i Lead dzielą jeden korektor. W FrostPawAmp każdy bieg ma wszystko własne: DRIVE, barwę, reverb, delay i kolumnę.

TURBO włącza wbudowany OD-Boost samego ReVolta na tym samym biegu. Boost też sprofilowaliśmy: każde położenie Gain na każdym kanale, z nim i bez niego. Trzy kanały z TURBO i bez dają sześć brzmień. A na wyjściu z TURBO robi się głośniej, żeby solówka wybiła się ponad zespół: domyślnie o 3 dB, a prawym kliknięciem na TURBO wybiera się −3, 0, +3, +6 lub +9 dB.

Do profilowania użyliśmy NAM A2, najnowszej generacji sieci neuronowych Neural Amp Modeler, i sprofilowaliśmy nasz własny egzemplarz ReVolt Guitar. Gałki barwy samego ReVolta stały na godzinie 12.

Gałkę Gain sprofilowaliśmy w dziewięciu położeniach: na godzinie 9, 10, 11 i 12, a potem 1, 2, 3, 4 i 5, każde z trybem Boost i bez niego. Na godzinie 7 i 8 gra model z godziny 9, tylko na wejście trafia sygnał słabszy o 3 i o 1,5 dB. Gałka DRIVE przełącza między modelami albo płynnie miesza sąsiednie.

Po 18 modeli na kanał, łącznie 54. Każdą sieć neuronową trenowaliśmy przez 800 epok. Błąd ESR wynosi od 0,0008 do 0,018 na CLEAN, od 0,005 do 0,057 na CRUNCH i od 0,013 do 0,067 na HI-GAIN. Krzywa uczenia każdego modelu jest na stronie paczki ReVolt.

Panel FrostPawAmp jest gałka w gałkę taki sam jak w RedPawAmp, narzędzia też:

Mamy sześć typów pogłosu. Każdy ma własny charakter; gatunki poniżej to wskazówki, a nie ograniczenia.

Plate: gęsty, gładki pogłos w duchu klasycznych urządzeń studyjnych. Do rockowych gitar i solówek, którym potrzeba przestrzeni i wyrazistego ogona. To nasz domyślny reverb.

Ambience: krótka, dyskretna przestrzeń. Dobry punkt wyjścia do metalu i zwartych gitar rytmicznych, gdy trzeba dodać przestrzeni bez długich ogonów pogłosu.

Hall: przestronny pogłos sali koncertowej z długim ogonem. Do nastrojowego czystego brzmienia, ballad i przeciągłych solówek.

Spring: charakterystyczny pogłos sprężynowy starych wzmacniaczy gitarowych. Do vintage rocka, bluesa, rockabilly i surfu.

Plate, Ambience, Hall i Spring powinny w zupełności wystarczyć gitarze, ale dodaliśmy jeszcze dwa:

Room: naturalne wrażenie niewielkiego pokoju. Uniwersalny wybór do bluesa, rocka i czystego brzmienia, któremu przyda się trochę powietrza i żywej przestrzeni.

Modulated: pogłos z modulowanym ogonem, który tworzy miękką, zmienną przestrzeń. Do ambientu, rocka psychodelicznego i nastrojowych partii gitarowych.

Domyślnie każdy bieg ma Plate, a im czystsze brzmienie, tym więcej w nim przestrzeni: CLEAN 20%, CRUNCH 15%, HI-GAIN 10%, a każdy bieg z TURBO 30%.

Delay: echo zsynchronizowane z tempem. We wtyczce synchronizuje się z hostem (DAW), a w aplikacji standalone tempo można wystukać za pomocą Tap Tempo.

Domyślnie CLEAN ma 15% delaya, CRUNCH 8%, a HI-GAIN wcale. Z TURBO CLEAN i CRUNCH dostają 30%, a HI-GAIN nawet z TURBO obywa się bez delaya.

Undo / Redo pozwalają cofać zmiany i przywracać je z powrotem, więc można eksperymentować z brzmieniem bez obawy, że przepadnie udane ustawienie.

System A/B/C/D daje cztery niezależne zestawy ustawień do porównania. Każdy ma własną pełną historię zmian z Undo / Redo. Można przełączać się między nimi i w każdym cofać się o kolejne kroki, nie ruszając pozostałych.

Wersja standalone obsługuje sterowanie przez MIDI, więc wzmacniaczem można sterować z zewnętrznych kontrolerów.

FrostPawAmp to także łazik na Europie, lodowym księżycu Jowisza. Panel jest taki sam jak w RedPawAmp, tylko z oszronionej stali nierdzewnej, z bursztynowymi lampkami i lodowoniebieskimi pierścieniami wokół gałek. Za przednią szybą rozciąga się trójwymiarowy świat, renderowany w czasie rzeczywistym za pomocą OpenGL. Biegi łazika to kanały wzmacniacza: na CLEAN jedzie 9 km/h, na CRUNCH 22, na HI-GAIN 49, a TURBO podwaja prędkość.

Razem z biegiem zmienia się pogoda. Na CLEAN niebo jest czyste, na CRUNCH pada lekki śnieg, na HI-GAIN gęstszy. TURBO dokłada śniegu, a na HI-GAIN z TURBO zaczyna się zamieć.

Sterować można strzałkami ← i → albo myszą, przeciągając przednią szybę w lewo lub w prawo. Gdy nikt nim nie steruje, łazik jedzie sam i lekko kluczy. Stalowe konstrukcje na drodze omija i nigdy przez nie nie przejeżdża.

Ekran nawigacji pokazuje bieg, prędkość i dźwięk w czasie rzeczywistym. Prawym kliknięciem na ekran wybiera się obraz: Spectrum, Wave, Shape, Envelope lub Transfer, od widma i przebiegu sygnału po jego obwiednię i charakterystykę przejściową. Na starcie ekran pokazuje Shape: widać na nim dźwięk przed wzmacniaczem i za nim.

Prawe kliknięcie na przednią szybę otwiera menu LANDSCAPE: Ice (GPU), lód rysowany przez kartę graficzną, 1993 (CPU), obraz rysowany przez procesor, i Still, nieruchoma klatka. W tym samym menu ustawia się limit 60 albo 30 klatek na sekundę. Gdy karta graficzna nie nadąża, łazik sam przechodzi na procesor.

W aplikacji standalone FrostPawAmp słucha wszystkich włączonych wejść MIDI na wszystkich szesnastu kanałach.

Kontroler, który liczy programy od zera, wysyła dla nich od 0 do 5. W DAW automatyka zmienia biegi, przełącza TURBO i kręci gałkami.

FrostPawAmp jest darmowy i taki zostanie. Jeśli się podoba: karma dla Kota

Two Notes i ReVolt, Fender i Bassman, Marshall, Soldano i SLO-100 to znaki towarowe ich właścicieli. Nie jesteśmy z nimi powiązani, a nazwy urządzeń podajemy wyłącznie po to, by powiedzieć, co sprofilowaliśmy i na jakich wzmacniaczach wzorowane są kanały ReVolta.